Avedon. Po prostu.

avedon1

Nowojorczyk – Richard Avedon (autoportret powyżej) to ikona fotografii. Szczególnie kochał modę. Był twórcą największych, przełomowych sesji, które ukazały modę w zupełnie innym świetle. To on jako pierwszy wyszedł z modelkami na ulicę; kazał im skakać, biegać, tańczyć. To on na zawsze odmienił fotografię mody. Tak było ze zdjęciami Jean Shrimpton, Lauren Hutton, Christie Turlington, Twiggy czy Veruschki. Pozowali mu też Marilyn Monroe, Charlie Chaplin czy Prezydent USA Ronald Reagan (poniżej).

richard3

Przygodę rozpoczął w 1946 roku otwierając własne studio, by potem współpracować z największymi: Vogue, Life, The New Yorker czy Harper Bazaar. Pamiętamy go jako twórca zdjęć do kalendarza Pirelli.Inspirował adeptów fotografii na całym świecie. Potrafił w cudowny sposób wydobyć najbardziej skryte cechy osobowościowe fotografowanych osób. 

richard1

(Dior – sesja zdjęciowa)

Actress_Marilyn_Monroe__shot_in_1957(Marilyn Monroe, 1957 r.)

Od 15 maja do 6 października w Nowym Jorku w International Center of Photography – gdzie byliśmy w listopadzie ubiegłego roku, odbywa się właśnie wielka wystawa prac Richarda Avedona. 200 prac – w tym okładki magazynów, edyotriale, stare i nowe odbitki – wszystko co najlepsze zostawił po sobie ten wielki fotograf (zmarł na wylew w 2004 r.). Jeśli macie możliwość to polecamy wizytę w ICF przy 1133 Avenue of the Americas w NYC (http://www.icp.org/site/c.dnJGKJNsFqG/b.5079531/k.8ECA/Richard_Avedon.htm)

DSCN9315 

BIO: Richard Avedon. urodził się 15 maja 1923 w żydowsko-rosyjskiej rodzinie w Nowym Yorku. Na początku lat czterdziestych zaczął pracować jako fotograf w ilustrowanym magazynie „Harper’s Bazaar”, którego dyrektorem artystycznym był Alexy Brodovitch. W następnych latach stał się jednym z najbardziej eksponowanych fotografów tego magazynu, wpływając na jego niepowtarzalny styl. Zrewolucjonizował fotografię mody i mimo że jest autorem licznych projektów spoza świata mody, to do dziś znany jest głównie jako twórca legendarnych zdjęć mody i reklamowych. W połowie lat czterdziestych przeniósł się do Paryża kreując sytuacje, sprawiające wrażenie, jakby fotograf odkrył je przypadkowo, mimo że każda scena była przez niego w najmniejszych szczegółach obmyślana i zaaranżowana. Do dziś niektóre jego zdjęcia z tamtego okresu (np. Dovima i słonie) należą do ikon współczesnej fotografii. Następnym krokiem milowym w historii fotografii były jego wielkie, ścienne portrety na białym tle. Portretował na nich min. członków Factory Andy Warhola i Beatlesów. W 1959 roku wydany został jego album Observations z tekstami Trumana Capote. Zawiera on kilka najbardziej wyrazistych portretów, wykonanych przez Avedona, wśród których znajdują się min. Charlie Chaplin, Marcel Duchamp, Carson McCullers, Marylin Monroe i Arthur Miller. W następnych latach poświęcił się projektom z dala od świata mody. W 1963 roku fotografował przedstawicieli ruchu na rzecz swobód obywatelskich na Południu USA, współpracował także z Jamesem Baldwinem przy realizacji książki Nothing Personal. W tym samym roku powstała seria Zakład Psychiatryczny, w której – fotografując osoby przebywające w takich zakładach, podjął temat, stanowiący społeczne tabu. W 1966 roku rozpoczął pracę w magazynie mody Vogue. Pod koniec lat sześćdziesiątych i na początku lat siedemdziesiątych fotografował demonstrantów, przeciwników wojny w Wietnamie, a także przywódców wojskowych i ofiary wojny. Zdjęcia te były kolejnym dowodem jego zainteresowania problematyką społeczno-polityczną, w tych fotografiach uwidoczniła się także jego moralna postawa. W latach 1979-1984 portretował robotników, pracowników, włóczęgów i bezrobotnych na amerykańskim Zachodzie. Wszystkie zdjęcia powstały w plenerze, przy dziennym świetle, na zwyczajnym, białym tle. Złożyły się one na cykl 124 portretów pod nazwą In The American West. 1979-1984. Jedną z jego ostatnich, wielkich fotograficznych serii jest Brandenburg Gate, East Berlin, New Year’s Eve, December 1989 – January 1, 1990, która pokazuje, że na twarzach ludzi, świętujących pierwszego, wspólnego niemieckiego Sylwestra, pojawiają się ledwo widoczne, pierwsze oznaki zagubienia, zwątpienia i rozczarowania. Jest także autorem licznych albumów fotograficznych i laureatem licznych nagród i wyróżnień, min. doktorem honoris causa Royal College of Art w Londynie (1989 r.), Międzynarodowej Nagrody Fotograficznej Fundacji Erny I Victora Hasselblada (1991), Nagrody Master of Photography Międzynarodowego Centrum Fotografii (1993) i Berlińskiej Nagrody Fotograficznej (2000).

1

Christie Turlington z kalendarza Pirelli (1997 r.)

4 Comments

  1. Do Nowego Jorku się nie wybieram, chociaż nigdy nie wiadomo! Fajny post – Avedon był świetnym człowiekiem, miał to coś, wyczucie smaku, brak barier. A zdjęcie ostatnie jest powalające, zresztą podobnie jak to z sesji Diora.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s